آموزش زبان ++C - مقدمه

آموزش برنامه نویسی ++C – توابع بازگشتی یا (Recursive Function) – قسمت اول

همانطور که به یاد دارید در مقالات گذشته گفته شد که یک تابع برای آنکه به مرحله اجرا برسد باید در تابع ()main فراخوانی شود. اما توابع نیز می توانند خود را فراخوانی کنند. به چنین توابعی توابع بازگشتی گویند. بنابراین توابع بازگشتی به توابعی گفته می شود که خود را فرا بخوانند و نام دیگر آن خود فراخوان یا (recursive Function) می باشد.
زمانی یک تابع جُزء توابع بازگشتی قرار می گیرد که:
۱- شرطی برای تکرار شدن آن تابع وجود داشته باشد.
۲- شرطی برای متوقف شدن آن تابع نیز وجود داشته باشد.
هنگامی که شما هر دو شرط بالا را به درستی در تابع مورد نظر خود پیاده کردید تابع شما جزء توابع بازگشتی قرار خواهد گرفت.
ابتدا با دو مثال ساده تفاوت توابع بازگشتی و توابع عادی را شرح می دهیم.

در برنامه بالا یک تابع بصورت عادی تعریف شد و کار آن نمایش اعداد یک تا نه می باشد.
حال به نحوه نوشتن برنامه بالا در قالب توابع بازگشتی توجه کنید:

آموزش برنامه نویسی ++C – توابع بازگشتی یا (recursive Function) – قسمت اول

خروجی هر دو برنامه همانند تصویر بالا می باشد.
حالا به مثال زیر توجه کنید.

ما در ورودی عدد پنج را وارد می کنیم (انتخاب عدد پنج دلیل خاصی نداشته و انتخاب اعداد کاملا به شما بستگی دارد) و خروجی همانند تصویر زیر خواهد بود.

آموزش برنامه نویسی ++C – توابع بازگشتی یا (recursive Function) – قسمت اول

شرح کد:
ابتدا تابعی تعریف کرده و ورودی و خروجی آن را متغیر از نوع عدد صحیح (int) قرار دادیم.
سپس شرط تکرار و پایان را قرار دادیم. اگر شرط را قرار ندهیم و عدد ورودی را برابر یک بگیریم جواب صفر خواهد شد که اشتباه است.
در بالای تابع ()main آن را فراخوانی کرده ایم و سپس در تابع ()main از آن استفاده کرده ایم.
در مقالات بعد با مثال های دیگری از توابع بازگشتی آشنا خواهید شد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *