بایگانی ماهیانه: اسفند ۱۳۹۴

آموزش زبان ++C - مقدمه

آموزش برنامه نویسی ++C – ساختمان ( struct ) – قسمت دوم

تابع sizeof

تابع sizeof: تابعی است برای بدست آوردن size یک متغیر یا size یک نوع متغیر بر اساس byte.
مثال:
بدست آوردن size نوع متغیر int:

در خروجی ۴ چاپ می شود و نشان می دهد که اندازه ی یک متغیر از نوع int برابر با ۴ بایت یعنی ۳۲ بیت است.
می توانیم به جای گذاشتن نوع یک متغیر در آراگومان تابع sizeof نام متغیر هم گذاشت:

خروجی برابر با ۴ خواهد بود.

حالا می خواهیم یک آرایه از نوع structی که خودمان ایجاد کرده ایم بسازیم و size آنرا محاسبه کنیم.

تابع sizeof برای محاسبه ی struct

اطلاعات در مورد size انواع متغیر

توضیحات: قبل از اجرای برنامه می خواهیم خودمان size آرایه ی جدید را محاسبه کنیم.
در struct با نام f1 یک آرایه ی ۱۰تایی از کاراکتر داریم و اگر دقت کنید متوجه می شوید که هر کاراکتر ۱ byte است
یعنی:

۱*۱۰=۱۰byte

در ادامه یک آرایه ی ۵تایی از نوع int داریم که size نوع int هم برابر با ۴بایت است و چون ما یک آرایه ی ۵تایی از این نوع داریم پس درواقع پنج متغیر از این نوع داریم
یعنی:

۴*۵=۲۰byte

بعلاوه ی ۱۰ تای اول:

۲۰+۱۰=۳۰byte

در ادامه یک متغیر از نوع double داریم و اندازه ی double برابر با ۸بایت است
یعنی:

۸*۱=۸byte

۳۰+۸=۳۸byte

در اینجا متغیر های ما در struct تعریفی ما به اتمام می رسد یعنی اندازه ی یک متغیر از نوع struct تعریفی ما به نام f1 برابر با ۳۸بایت است و چون ما یک آرایه ی ۱۰تایی از این نوع متغیر ایجاد کرده ایم
پس:

۳۸*۱۰=۳۸۰byte

struct_part2

سی شارپ #C

آموزش برنامه نویسی #C – متدها

با سلام در این جلسه می خوام  شما رو با متدها آشنا کنم با ما همراه باشید

متدها:
یک متد، یک تکه کد است که وظیفه خاصی را انجام می دهد . متدها که پروسیجر هم نامیده می شوند به دو دلیل اهمیت زیادی دارند. دلیل اول این است که آنها برنامه را به قسمت کوچکتر تقسیم می کنند و موجب می شوند که برنامه بهتر درک شود. دوم اینکه آنها قابلیت استفاده مجدد از کدها را افزایش می دهند.استفاده مجدد ازکدها به اندازه ای مهم است که از این به بعد بیشتر وقت خود را صرف آن می کنید.
همانطور که میدانید، هنگامی که شروع به نوشتن یک برنامه می کنید ، ابتدا باید الگوریم کلی آن را تهیه کرده و سپس جزئیات هر قسمت از الگوریتم را به کد تبدیل کنید تا کل بخشهای الگوریتم را به صورت کد داشته باشید ، سپس با کنار هم قرار دادن این کدها به الگوریتم کلی می رسید.یک متد، یکی از خطهای این الگوریتم کلی را اجرا می کند، برای مثال “یک فایل را باز کن”،”یک متن را روی صفحه نمایش بده”،”یک صفحه را چاپ کن”ویا مواردی از این قبیل.
دانستن این که چگونه یک برنامه را به چند قسمت کوچکتر تقسیم کنید موردی است که به تجربه بستگی دارد. اهمیت تقسیم کردن یک برنامه به چند قسمت کوچک وتاثیر آن در سادگی برنامه را زمانی مشاهده خواهید کرد که برنامه بسیار پیچیده تری نسبت به آنهایی که تاکنون نوشته اید، بنویسید،در ادامه سعی می کنیم به شما بگوییم چرا و چگونه باید از متدها استفاده کنیم.

چرا از متدها استفاده می کنیم؟

در استفاده از متدها،شما باید اطلاعاتی که یک متد برای اجرا به آنها نیاز دارد را فراهم کنید تا نتیجه مطلوبی دریافت کنید. این اطلاعات ممکن است یک عدد صحیح،یک رشته متنی ویا ترکیبی از هردو باشد.
این اطلاعات به عنوان مقادیر ورودی خوانده می شوند.البته بعضی از متدها ورودی دریافت نمی کنند، بنابراین داشتن مقادیر ورودی یرای یک متد لازم نیست. یک متد با استفاده از این اطلاعات ورودی ونیز یک سری اطلاعات درونی سعی میکند تا وظیفه خود را انجام دهد.
هنگامی که این اطلاعات را به برنامه می فرستید، در اصطلاع داده به تابع فرستاده اید. به این داده ها پارامتر نیز گفته می شود.در نهایت برای استفاده از یک تابع شما باید آن را فراخوانی کنید. خلاصه ، شما یک متد را فراخوانی می کنید و داده های مورد نیاز آن را به وسیله پارامترها به آن می فرستید.
همانطور که قبلا گفتیم، دلیل استفاده از یک تابع این است که از یک قطعه کد چندین مرتبه استفاده کنیم. برای این کار ابتدا باید بتوانیم الگوریتم برنامه را در حالت کلی بررسی کنیم سپس قسمت هایی که ممکن است چند بار به آنها نیاز پیدا کنیم را مشخص کنیم. بعد از مشخص کردن این قسمتها، می توانیم آنها را با استفاده از متدها بنویسیم وسپس متدها را چندین مرتبه در برنامه استفاده کنیم.
برای مثال تصور کنید که برنامه شما از الگوریتم های زیادی تشکیل شده است . بعضی از این الگوریتم ها برای محاسبات خود نیاز دارند که بتوانند محیط دایره را محاسبه کنند. چون بعضی از قسمت های الگوریتم ما نیاز دارند که نحوه محاسبه محیط دایره را بدانند،استفاده از یک متد در این مورد می تواند مناسب باشد. شما می توانید متدی بنویسید که بتواند محیط یک دایره را با دانستن شعاع آن محاسبه کند، سپس در هر قسمت از الگوریتم که به محاسبه محیط نیاز بود می توانید این متد را فراخوانی کنید. به این ترتیب نیازی نیست کدی که یک کار مشخص انجام میدهد چند بار نوشنه شود. شما فقط یک بار کد را می نویسید و چند بار از ان استفاده می کنید.
همچنین ممکن است یک قسمت از الگوریتم بخواهد محیط یک دایره به شعاع ۱۰۰ را بداند و قسمتی دیگر محیط یک دایره به شعاع ۲۰۰، بنابراین متد شما می توانید شعاع دایره را به عنوان پارامتر از ورودی بگیرد و سپس محیط را محاسبه کند. به این ترتیب این متد در هر شرایطی می تواند مورد استفاده قرار بگیرد

PHP

آموزش برنامه نویسی PHP – ساخت یک پروژه تجاری

۸۱۹۱از این جلسه به بعد تمامی آموزشات روی یک پروژه واحد صورت می گیرد، پس این پروژه را ذخیره سازید.
نام این پروژه CMS می باشد و در واقع در پایان به یک CMS یا همان Content Management System دست می یابیم.
در ابتده دیتابیس CMS را می سازیم و بعد از آن به ساخت پروژه می پردازیم.

اطلاعات دیتابیس :

دیتابیس زیر را درست کنید :

Database Name : cms
Tables :
Posts :

fields : PostId -> BigInt(30) , Title -> varchar(200) , Content -> varchar(5000)

PostCategories :

fields : PostCategoryId -> BigInt(30) , Name -> varchar(200) , Comment -> varchar(2000)

Users :

fields : UserId -> BigInt(30) , Name -> varchar(200) , Family -> varchar(200) , Username -> varchar(200) , Password -> varchar(200) , Email -> varchar(200)

UserCategories :

fields : UserCategorieId -> BigInt(30) , Name -> varchar(200) , Comment -> varchar(200)

ساخت کلاس :

پس از ساخت جدول به داخل پروژه خود رفته و در آن جا پوشه ای به نام Classes اضافه کنید.
هدف ما از ساخت این پوشه نوشتن کلاس برای هر جدول می باشد، جهت جلوگیری از تکرار کد و امنیت بیشتر
اولین کاری که باید انجام دهیم، افزودن یک PhpFile با پسوند inc. که از کلمه include می آید.
حال روی پوشه Classes کلیک راست کنید و سپس New PHP File را بزنید و بعد از آن نام فایل را User.inc بگذارید، این فایل کلاس یوزر (کاربر) خواهد بود.
پس از ساخت آن کد زیر را در آن بنویسید:

برای شروع از این کد استفاده می کنیم و به زودی چندین تابع مختلف به این کد اضافه خواهد شد.
توضیح کد بالا : 
ابتده با کد رو به رو کلاس را تعریف کردیم : {  } class User
سپس فیلد (ستون) های جدولی که ساختیم را در آن تعریف کردیم.
همان طوری که می دانید public باعث می شود که بتوانیم از property ها در سایر فایل ها استفاده منیم.
* هر ستون در جدول user برابر است با property کلاس user
قسمت {  } public function __construct
نکته : قبل از construct دو _ وجود دارد.
این کد برای ساخت سازنده کلاس استفاده می شود. (در صورتی که مقداری برای property ها فرستاده نشده باشد از سازنده کلاس استفاده می شود در واقع مقدار پیش فرض property ها می باشد)
سازنده هر property مقدار خالی آن می باشد.
مثلا چون UserId عدد می باشد، عدد پیش فرض و چیزی که بتواند تایید کند آن فیلد مقداری ندارد، ۰ است.
سازنده string ها ” ” می باشد.
this->UserId$، دیس (this) به معنای کلاس جاری می باشد.
خب این کد برای کلاس User بود، حال شما باید از همین ساختار استفاده کنید و کلاس بقیه جداول را بنویسید.
اگر به مشکلی بر خوردید، در بخش نظرات مطرح نمایید.

موفق باشید

 

HTML و CSS

آموزش برنامه نویسی Transform – CSS در CSS

درود
در CSS3

با استفاده از این خاصیت ، برای ایجاد افکت های زیبا دیگه نیازی به جی کوئری ندارید . خاصیت transform به شما این امکان و میده تا شما عناصرتون رو بچرخونید ، بزرگ و کوچیک کنید و … . حالا در مثال هایی که زده میشه به راحتی متوجه این موارد میشید .

قاعده دستوری transform

منظور از effect مقادیری هست که شما میتونید به transform بدید .

مقادیر خاصیت transform

با استفاده از این متدها و افکت ها شما میتونید عناصرتون رو بپرخونید ، برعکس کنید ، بزرگ یا کوچک کنید.

()translate

با استفاده از این متد شما میتونید عنصرتون رو بصورت افقی و عمودی جابجا کنید . این متد دو مقدار میگیره که مقدار اول عنصر رو در جهت افقی جابجا می کنه و مقدار دوم عنصر رو در جهت عمودی جابجا می کنه .

(translateX(valueX

این خاصیت فقط عنصر رو در جهت افقی جابجا میکنه .

(translateY(valueY

این خاصیت فقط عنصر رو در جهت عمودی جابجا میکنه .

()rotate

با استفاده از این متد میتونید عناصرتون رو بچرخونید . منظور از deg درجه هست که مقدارشو تعیین می کنید .
(rotateX(180deg

عنصر رو بصورت عمودی میچرخونه و در ۱۸۰ درجه که قرار بگیره کاملا عنصر رو در حالت عمودی پشت و رو میکنه .
(rotateY(180deg

عنصر رو بصورت افقی میچرخونه و در ۱۸۰ درجه که قرار بگیره کاملا عنصر در حالت افقی پشت رو رو میشه .
()scale

با استفاده از این متد میتونید ابعاد عنصرتون رو بصورت افقی و عمودی افزایش بدید . در مثال بالا ما ابعاد عنصر رو در حالت افقی ۲ برابر و در حالت عمودی ۳ برابر افزایش دادیم .
()scaleX

این متد ابعاد عنصر رو در حالت افقی افزایش میده .

()scaleY

این متد ابعاد رو در حالت عمودی افزایش میده .

()skew

با استفاده از این متد میتونید عنصرتون رو در دو حالت افقی و عمودی بصورت ۳ سه بعدی بچرخونید .

اگر مقدار درجه ای که تعیین می کنید مثبت باشه عنصر به سمت راست و اگر منفی باشه عنصر به سمت چپ میچرخه .

به عنوان مثال ما یه باکس ساده داریم که برای این باکس متد transform : skew(10deg,10deg) رو لحاظ می کنیم
میتونید با درجه ها بازی کنید و شکل های مختلفی دربیارید .

()skewX

این متد عنصر رو در حالت افقی میچرخونه .

()skewY

این متد عنصر رو در حالت عمودی میچرخونه .

پشتیبانی مرورگرها از خاصیت transform

و بار دیگر خیلی ممنون که به وبسایت پنگوئن اومدید و وقت گران بهاتون در اختیار ما گذاشته اید.
تا درودی دیگر بدرود.

Object-oriented

آموزش شئ گرایی Java – کپسوله سازی Encapsulation

کپسوله سازی Encapsulation قسمت سوم شی گرایی

تو قسمت‌های گذشته‌ی شئ‌گرایی گفتم که هر Property یا خاصیت سطح دسترسی‌های مختلف مثل Public ، Private و Protected داره که این قسمت به مفهوم این‌ها و راه استفاده ازشون اختصاص داده شده.
خوب اول از سطح دسترسی Public شروع میکنیم؛ سطح دسترسی Public در Propertyها یعنی اون پراپرتی در تمام کلاس‌ها در برنامه قابل استفاده هستش؛ اگه دقت کرده باشین دیدین که ما Name‌ رو تو کلاس گربه‌سانان ساختیم و تو یه کلاس دیگه تو تابع Main از اون استفاده کردیم و به اون مقدار دادیم.
سطح دسترسی بعدی Protected هستش که این نوع فقط قابل تغییر تو کلاس خودش هست و طریق Inheritance ارث‌بری که تو قسمت‌های بعد بهتون آموزش میدیم قابل تغییر هست.
و اما سطح دسترسی Private که فقط تو کلاس خودش قابل استفاده هستش و تو کلاس دیگه و یا از طریق Inheritance ارث‌بری که تو قسمت‌های بعد بهتون آموزش میدیم قابل تغییر نیست.
کپسوله سازی Encapsulation همونطور که از اسمش پیداست باید کاملا کپسوله بشه و راه‌های ورود و خروجش رو تا حد امکان کم کرد؛ پس برای کپسوله سازی Encapsulation نیازه که از Private برای Propertyهامون استفاده کنیم. (سطح دسترسی اگه تنظیم نشه به طور پیشفرض Private هستش).
خوب پس برای کپسوله سازی Encapsulation پراپرتی‌ها باید سطح دسترسی همه رو کم کنیم.
طبق کد زیر و پروژه‌ی گربه‌سانان پراپرتی‌ها رو Private کنید.

خوب کد شما الان کپسوله سازی Encapsulation شد.
ولی صبر کنید… الان نه میتونید مقداری ازش بگیرید نه میتونید مقداری روش تنظیم کنید 😐 راه حل چیه؟
خوب بهتون گفتم که سطح دسترسی Private فقط از تو کلاس خودش قابل تغییره پس یک تابع برای setکردن مقدار و گرفتن مقدار تو همون کلاس بنویسید که سطح دسترسی اون تابع public باشه که فقط با صدا زدن تابع کار خدشو بکنه.
به این تابع‌ها Getter – Setter گفته میشه؛ getter برای گرفتن اطلاعات و Setter برا تنظیم مقدار.
طبق نمونه کد با طریقه نوشتنش آشنا بشید.

همونطور که توابع رو میبینید تابع get مقدار رو return میکنه و تابع set خروجی نداره و void هستش و فقط یک عمل رو انجام میده.
این توابع getter setter رو برای همه‌ی Propertyها بنویسید تا کپسوله سازی Encapsulation به طور کلی انجام بشه.
کد کامل رو میتونید تو نمونه کد زیر ببینید

دقت کنید که Property با متغیر Boolean به جای تابع با اسم get عبارت is هستش.
آخرین نکته اینه که قرار نیست همه‌ی این کد ها رو دستی بنویسید و شرکت Jet Brains به فکر شما بوده.
برای اضافه کردن راحت و سریع getter setterها طبق عکس به منو‌ی کد
IntelliJ IDEA
گزینه‌ی Generate رو بزنید و تو پنجره‌ی باز شده Getter Setter رو بزنین.
Generate
تو پنجره‌ی جدید همه‌ی Propertyها انتخاب کنید و OK رو بزنین تا Getter Setter ها اضافه بشه.
GetterSetter

با پنگوئن همراه باشید 🐧

سی شارپ #C

آموزش برنامه نویسی #C – قالب بندی تاریخ ها

با سلام امیدوارم تا اینجای آموزش زبان #C تونسته باشیم نظرتونو به این زبان برنامه نویسی جلب کرده باشیم، با ما در ادامه آموزش زبان #C همراه باشید.

قالب بندی تاریخ ها
در قسمت قبلی یکی از حالت های قالب بندی تاریخ را دیدیم. اگر متغییری از نوع تاریخ را با استفاده از تابع ToString به رشته تبدیل کنیم. تاریخ و زمان همانند شکل زیر نمایش داده خواهند شد:
آموزش برنامه نویسی C#

به دلیل اینکه تنظیمات محلی این کامپیوتر بر اساس ایران است، تاریخ به صورت YYYY/MM/DD و زمان نیز به صورت ۱۲ ساعته نمایش داده میشود . این نیز نمونه دیگری از تاثیر تنظیمات محلی کامپیوتر بر نحوه نمایش متغییر ها است. برای مثال اگر تنظیمات محلی کامپیوتر خود را برابر انگلیس قرار دهید ، تاریخ در قالب DD/MM/YYYY و زمان نیز بصورت ۲۴ ساعته نمایش داده می شود.
البته می توانید نحوه نمایش تاریخ را در برنامه مشخص کنید تا در هر سیستم با هر تنظیمات محلی به یک صورت نمایش داده شود ، اما بهتر است که اجازه دهید NET. نحو نمایش را بصورت اتوماتیک انتخاب کند ، تا هر کاربر به هر نحوی که بخواهد آن را مشاهده کند . در ادامه با چهار روش مفید برای قالب بندی تاریخها آشنا خواهید شد.
۱) اگر برنامه Data Demo در حال اجراست آن را ببندید .
۲) با استفاده از ویرایشگر کد برای Form 1، تابع مربوط به رویداد Click دکمه فرمان را پیدا کنید و کد مشخص شده در زیر را به آن اضافه کنید :

۳) برنامه را اجرا کنید با کلیک بر روی دکمه Show Data ، پنج کادر پیغام نمایش داده می شوند . همانطور که مشاهده می کنید ، کادر پیغام اول تاریخ و زمان را بر اساس تنظیمات محلی کامپیوتر شما نمایش می دهد. کادر دوم تاریخ را به صورت کامل و کادر سوم تاریخ را به صورت خلاصه شده نمایش می دهد. کادر چهارم زمان را بصورت کامل و کادر آخر زمان به صورت مختصر نمایش می دهد.

دوستان گرامی امیدوارم از این قسمت به خوبی استفاده کرده باشید ، شما دوستان عزیز می توانید نظرتون رو از طریق بیان دیدگاه ها با من و دیگر همکارانم به اشتراک بگزارید، همچنین می توانید از طریق صفحه ی ما در اینستاگرام به همین نشانی ما رو دنبال کنید.

نویسنده: مسعود ثابتی

آموزش زبان ++C - مقدمه

آموزش برنامه نویسی ++C – ساختمان ( struct ) – قسمت اول

موارد استفاده : برای مثال فرض کنید می خواهیم اسامی و تاریخ تولد و معدل ۱۰۰ دانشجو را از ورودی بگیریم.
ما دو راحل داریم: یکی اینکه یک آرایه ی ۱۰۰تایی از char برای اسم و دو آرایه ی ۱۰۰تایی از int برای تاریخ تولد و معدل در نظر بگیریم.
راحل دوم این است که ما یک آرایه از یک نوع خاصی در نظر بگیریم که مقادیر هر اندیسش برابر است با یک رشته برای اسم و دو متغیر از نوع int برای گرفتن تاریخ تولد و معدل از ورودی.
برای بوجود آوردن اینچنین متغیر خاصی از struct استفاده می شود.

ساختار کلی:

struct نام نوع جدید
{
فیلد ها
};

مثال (مثالی که در بالا زدیم):

نکته:

رشته: رشته یک متن است که در واقع یک متن آرایه ای از کاراکتر هاست که برای مثال به این صورت تعریف می شوند:

یعنی یک رشته ای که حداکثر می تواند با ۲۰ کاراکتر پر شود.
برای گرفتن رشته از ورودی:

این توضیحات صرفا برای آشنایی اندک با رشته بود در مقاله های بعدی به طور کامل با رشته آشنا می شوید.
ادامه ی بحث struct :
نکته: struct را در بالای تابع main تعریف می کنند.
ایجاد متغیر از نوع جدیدی که ایجاد کرده ایم:
نام نوع متغیر جدید نام متغیر;
برنامه ی کامل از مثال بالا:

توضیحات:

یک struct با نام st ایجاد کرده ایم که شامل یک رشته به نام name با تعداد اندیس ۱۰ است و یک متغیر با نام  moadel و یک متغیر با نام tarikh از نوع int.

در این قسمت ما از نوع جدیدی که ایجاد کرده ایم به نام st یک متغیر تعرف می کنیم با نام s1.
دسترسی به هرکدام از فیلد های نوع متغیر جدید:
برای مثال دسترسی به moadel:

حالا فیلد moadel برابر با ۱۰ می شود. ولی ما در کدهایمان می خواهیم از کاربر این مقادیر را بگیریم.
نکته: این نوع متغیر هایی که ما آنرا ایجاد می کنیم مانند s1 که تعریف کردیم ADT یا abstract data type گویند.
اجرای برنامه ی بالا:
struct1

برنامه ی بالا مشخصات یک دانشجو را می گیرد ما می توانیم از نوع متغیر جدید خود آرایه هم تعریف کنیم.
مثال:
برنامه ای بنویسید که اگر کاربر در خروجی کاراکتر یک را وارد کرد یک اندیس آرایه از نوع st که در برنامه ی بالا تعریف کرده یم توسط کاربر پر شود و اگر کاربر کاراکتر دو را وارد کرد تمام فیلد های پر شده توسط کاربر نمایش داده شود و اگر x وارد شود برنامه از حالت اجرا خارج شود (آرایه دارای ۳ اندیس باشد).

توضیحات: ابتدا ما یک آرایه از نوع st تعریف میکنیم سپس یک متغیر k=0 از نوع int ایجاد می کنیم به عنوان شمارنده ی اندیس ها سپس یک نوع منو ایجاد می کنیم که کاربر را توجیح کنیم.
تمام کد هایمان را در while میگذاریم چون نمیدانیم کار بر چند بار به آرایه مقدار می دهد یا از آن استفاده می کند.
کاراکتر ch را از ورودی میگیریم:
اگر برابر با ۱ بود: name, moadel,tarikh اندیس اول آرایه ی s1 را از کاربر میگیریم سپس یک مقدار بر k اضافه می کنیم.
اگر برای با ۲ بود: در یک for همه ی مقادیر آرایه ی s1 را نشان می دهیم.
اگر برابر با x بود: از تابع exit(0) استفاده می کنیم برای خارج شدن از اجرای برنامه.
اجرای برنامه:
دوبار زدن دکمه ۱:
struct2
سپس زدن دکمه ی ۲:
struct3
برای خروج کاراکتر x.
اطلاعات بیشتر در مورد struct

php

آموزش برنامه نویسی PHP – کار با phpMyAdmin

به نام خدا

افزودن اطلاعات : برای افزودن اطلاعات شما باید از مراحل زیر پیروی کنید:
۱- رفتن به دیتابیس مورد نظر در phpMyAdmin بعد از وارد شدن به قسمت Admin در MySQL
۲- کلیک بر روی جدول مورد نظر
۳- کلیک بر روی سربرگ Insert در جدول مورد نظر
۴- پر کردن اطلاعات متناسب با فیلد های جدول
۵- کلیک بر روی گزینه GO
نکته : در صفحه جاری قابلیت Multi Inserting وجود دارد، یعنی شما می توانید چندین رکورد را با هم ثبت نمایید.
برای این کار کافی است به پایین صفحه رفته و عبارت “Continue insertion with (Number) rows” را متناسب با نیاز خود تغییر دهید.
(Numbers) در phpMyAdmin مانند یک کمبو باکش نمایش داده می شود که شما می توانید آن را بر روی اعداد مختلف تنظیم نمایید.
در این قسمت تنها چیزی که باید به آن توجه کنید آن است که پس از اتمام پر کردن اطلاعات گزینه GO در پایین صفحه با هما آخرین دکمه GO را بزنید، در غیر این صورت تمام اطلاعات ذخیره نمی شوند.
کار با phpMyAdmin
به تصویر زیر دقت کنید.
کار با phpMyAdmin
حذف اطلاعات: برای حذف اطلاعات بر روی گزینه Delete کلیک نمایید.
شما می توانید از قابلیت Multi Deleting نیز استفاده نمایید
هر رکوردی را که می خواهید حذف نمایید تیک بزنید و در زیر جدول از گزینه Delete استفاده نمایید.
ویرایش اطلاعات: برای ویرایش اطلاعات روی گزینه Edit کلیک کنید و یه سادگی می توانید آن را ویرایش کنید.
حذف یک جدول یا دیتابیس: برای حذف یک جدول از مراحل زیر پیروی کنید.
۱- به دیتابیس یا جدول مورد نظر در phpMyAdmin بعد از وارد شدن به قسمت Admin در MySQL بروید
۲- بر روی سربرگ Operations در جدول مورد نظر کلیک کنید
۳- در قسمت Delete data or table گزینه (Delete the table (DROP را بزنید
۴- حذف را تایید کنید، جدول حذف شد
کپی با انتقال جدول نیز در همین سربرگ موجود است.
Export گرفتن از دیتابیس : شما می توانید به راحتی از دیتابیس یا جدول خود خروجی بگیرید و آن را در جا های دیگر استفاده نمایید.
برای این کار از مراحل زیر پیروی کنید:
۱- به دیتابیس یا جدول مورد نظر در phpMyAdmin بعد از وارد شدن به قسمت Admin در MySQL بروید
۲- بر روی سربرگ Export در جدول مورد نظر کلیک کنید
۳- گزینه GO را بزنید
۴- دیتابیس یا جدول به صورت .sql از طریق Browser به صورت خودکار دانلود می شود.
Import گرفتن از دیتابیس : برای استفاده از Export جدول خود، از Import استفاده می کنیم.
برای این کار دو حالت وجود دارد:
۱- اگر می خواهید یک دیتابیس را Import (وارد) کنید به قسمت Home در phpMyAdmin رفته و بر روی سر برگ Import کلیک کرده، سپس Choose File را بزنید و فایل .sql دیتابیس را انتخاب کنید و گزینه Go را بزنید.
۲-اگر می خواهید جدولی را وارد کنید به دیتابیس مورد نظر رفته و از سربرگ Import استفاده نمایید.

C

آموزش برنامه نویسی #C – استفاده از تاریخ ها

با سلامامیدوارم تا اینجای آموزش زبان #C تونسته باشیم نظرتونو به این زبان برنامه نویسی جلب کرده باشیم، با ما در ادامه آموزش زبان #C همراه باشید.

استفاده از تاریخ ها
یکی دیگر از انواع داده ای که کاربرد زیادی دارد و احتمالا از آن استفاده خواهید کرد تاریخ ها هستند. این نوع متغییر ها یک تاریخ را در خود نگه می دارند. در ادامه با ما همراه باشید.

نمایش تاریخ روز
۱) یک پروژه ی ویندوزی جدید به نام Date Demo ایجاد کنید.
۲) با استفاده از جعبه ابزار یک کنترل Button به فرم جدید خود اضافه کنید .خاصیت Name آن را برابر btnDate و خاصیت Text آن را برابر ShowDate قرار دهید.
۳) رو دکمه دو بار کلیک کنید و کد زیر را به متد ایجاد شده اضافه کنید:

۴) برنامه را اجرا کنید و روی دکمه Show Date کلیک کنید .
کادر پیغامی ظاهر شده و تاریخ و ساعت جاری را (براساس تنظیمات محلی کامپیوتر شما) همانند شکل زیر نمایش می دهد.
آموزش زبان C# استفاده از تاریخ ها

چگون کار می کند ؟
نوع داده ای Date Time می تواند یک مقدار را که معرف یک تاریخ و زمان خاص است، در خود نگه داری کند ، بعد از این که متغییری از این نوع را ایجاد کردید، برای اینکه به آن مقدار اولیه بدهید می توانید آز خاصیت Now در این نوع داده ای استفاده کنید.
این خاصیت مقدار تاریخ و زمان کنونی سیستم را برمی گرداند:

متغیرها برای اینکه به وسیله متد MessageBox.Show نمایش داده شوند، باید به رشته تبدیل شوند. در NET. هر متغییری تابعی به نام ToString دارد که متغییر را به رشته تبدیل می کند. در این جا برای این که بتوانیم متغییر dteDate را نمایش می دهیم ابتدا باید آن را به رشته تبدیل کنیم که برای این کار از تابع Tostring این متغییر استفاده کرده ایم،

متغییر های تاریخ و زمان نیز همانند دیگر متغییرها هستند، با این تفاوت که می توانند تاریخ و زمان را در خود نگه داری کنند و عملیات جمع و تفریق مربوط به آن را نیز انجام دهند. در قسمت های بعدی با نحوه کار با این متغییرها و نمایش آن بر روی صفحه نمایش (مانیتور)به روش های گوناگون، بیشتر آشنا خواهید شد.

Object-oriented

آموزش شئ گرایی Java – خاصیت Property

خاصیت Property قسمت دوم شی گرایی

تو قسمت قبل گفتیم که در شی گرایی چند مورد هست که تو این قسمت رو به خاصیت Property اختصاص دادیم.
هر کلاس به ترتیب چند قسمت میشه توش گذاشت که اولین اون خاصیت Property هست. هر شی به طور کلی دو چیز داره! خاصیت و رفتار.
خاصیت Property اولین بخش توضیح یه شی هستش که ترتیب نوشتن اون به این شکله! نوع دسترسی Property+نوع متغیر Property+ نام Property

تو نمونه کد زیر میتونید ببینید

برای اینکه بهتر متوجه شین یه مثال خیلی خوب برای این مسئله دارم. به حیوانات فکر کنین… به گربه سانان
فکر کنم مثال خوبی برای شی گرایی باشه… چون کامپیوتر که نمی‌فهمه گربه چیه… باید خاصیت و رفتارش رو براش تعریف کنیم.
خوب تو این قسمت من فقط خاصیت Property رو براتون توضیح میدم و تو قسمت های آینده کاملترش میکنیم.
خوب تمام خواصیت های یک گربه‌سان رو تجسم کنید… اندازه دارند ، جنسیت ،نژاد ،مالکیت ،سرعت ،سن و زنده بودن…
پس همین خاصیت Property رو توی کد پیاده کنید.

شما الان خاصیت Property رو برای یک گربه‌سان تو برنامتون تعریف کردید. خیلی راحت میتونید جای دیگه از برنامه از این خاصیت‌ها استفاده کنید.
برای استفاده برید تو تابع Main و به صورت زیر یک شی از کلاس گربه‌ سانان بسازید و از خاصیت Property استفاده کنید

به شکل نمونه کد زیر میتونید مقدار رو روی خاصیت Property تنظیم کنید.

اگه برنامه رو RUN کنید میبینید که اسم “Ted” روی خاصیت Name سِت شده. به همین روش میتونید بقیه رو جایگذاری کنید.

یادتون نره که متغیر‌های غیر String تو ست کردن نیازی به Double quote نداره و متغیر Boolean فقط true/False قبول میکنه.