بایگانی ماهیانه: فروردین ۱۳۹۵

آموزش زبان ++C - مقدمه

آموزش برنامه نویسی ++C – فایل ها – قسمت دوم

فرض کنید فایلی با نام a.txt در این مسیر قرار دارد:

C:\TurboC++\Disk\TurboC3\a.txt

برای باز کردن فایل از دو مسیر آن می توانیم استفاده کنیم
مسیر مطلق:

C:\TurboC++\Disk\TurboC3\a.txt

مسیر نسبی: چون برنامه ی توربو در این مسیر C:\TurboC++\Disk\TurboC3\BIN باز می شود برای دسترسی به فایل باید یک دایرکتوری به عقب بیاییم و سپس فایل را باز کنیم.
در داخل هر دایرکتوری دو دایرکتوری وجود دارد ( در واقع فایل هستند ) با نام های . (نقطه) و .. ( دونقطه ) که ما آنها را نمی بینیم.
برای دیدن آن ها در ویندوز cmd را فعال باز می کنیم سپس دستور dir را می نویسیم که علاوه بر فایل ها و دایرکتوری ها فایل نقطه و دو نقطه نیز نمایش داده می شوند.
برای دیدن آن ها در لینوکس پس از باز کردن terminal دستور ls –a را نوشته و این دو فایل یا دایرکتوری نمایش داده می شوند.
نقطه نشان دهنده ی همان دایرکتوری و دو نقطه برای دسترسی به یک دایرکتوری عقب تر است.
پس مسیر نسبی فایل a.txt می شود :

..\a.txt

در cmd ویندوز:
cmd_file
در terminal لینوکس:
terminal_file
با زدن دستور ls -a میتوانیم آن ها را ببینیم.
توضیحات: یک دایرکتوری به عقب میاییم سپس به فایل دسترسی پیدا می کنیم.
مثال: در دایرکتوری زیر یک فایل با نام a.txt قرار دارد که متن داخل آن hello world است با مسیر نسبی به آن دسترسی پیدا کنید و متن آن را نمایش دهید

C:\TurboC++\Disk\TurboC3\a.txt

خروجی:

hello world

توضیحات: مسیر فایل نسبی را در توضیحات بالا گفتم و طریقه ی خواندن فایل را هم در مقاله ی قبلی توضیح داده ام.

نوشتن فایل

برای نوشتن در فایل باید فایل را در حال w (write) باز کنیم و با استفاده از تابع های مخصوص نوشتن در فایل نوشت.
نکته: وقتی می خواهیم فایلی را باز کنیم به تابع fopen مسیر می دهیم و اگر فایل باشد تمام متن داخل آن پاک می شود و متنی که مورد نظرمان است را در فایل می نویسیم ولی اگر فایل نباشد یک فایل ایجاد می شود و سپس متنمان را در آن وارد می کنیم.
مثال: فایلی در مسیر زیر ایجاد کنید با نام a.txt که متن hello world را در آن نوشته و آن را save کنید سپس با برنامه نویسی در توربو C++ متن hello world را با کاراکتر h عوض کنید.
مسیر save فایل a.txt :

C:\TurboC++\Disk\TurboC3\BIN

کد:

اگر دوباره فایل را باز کنید تنها کاراکتر h را میبینید که در فایل نوشته شده است.
توضیحات:
کد:

در حالت write آن را باز می کنیم یعنی به جای گذاشتن حرف r به جای آرگومان دوم تابع fopen حرف w را می گذاریم.
کد:

تابع fputc یک کاراکتر را به عنوان آرگومان اول گرفته و در فایلمان که به عنوان آرگومان دوم می گیرد قرار می دهد.
کد:

همانگونه که وقتی متنی را در فایلی تغییر می دهیم باید آن را save کنیم در حالت نوشتن هم باید در آخر پس از انجام کارهایمان در فایل آن را با تابع fclose که آرگومان آن نوع متغیر فایل است ببندیم.

نوشتن متن یا رشته در فایل

از تابع fputs استفاده می کنیم.
مثال: ابتدا فایل a.txt را حذف می کنیم.
کد:

توضیحات:
چون فایلمان وجود ندارد پس برنامه یک فایل با نام a.txt در مسیر پیش فرض که برنامه ی توربو در آن مسیر باز می شود ایجاد می کند سپس تابع fputs یک رشته را به عنوان آرگومان می گیرد و در فایل مورد نظرمان که به عنوان آرگومان دوم به آن داده ایم می نویسد.

PHP

آموزش برنامه نویسی PHP – ساخت یک پروژه تجاری (بخش ۳)

ساخت دیتا اکسس (DataAccess.inc)

این فایل inc برای ایجاد ارتباط بین دیتابیس و پروژه PHP است که با استفاده از این فایل می توانیم رکورد ها را در دیتابیس اضافه، ویرایش یا حذف کنیم.
با استفاده از کد زیر می توانید به دیتابیس کانکت شوید.
برای استفاده از این کد نیازمند یک کاربر در phpMyadmin هستیم که طریقه ی ساخت آن به شرح زیر است.
1234
۳ : برای اضافه کردن کاربر روی قسمت add user کلیک کنید.
در قسمت بعد باید اطلاعات کاربر را وارد کنید.
آموزش PHP
۱ – در این قسمت باید به جای username، نام کاربری دلخواه خود را بگذارید که ما admin می گذاریم.
۲ – در این قسمت باید هاست را روی local قرار دهیم.
۳ – در این قسمت باید ابتدا کمبو باکس password را باز کرده و آن را روی Use text field بگذارید، سپس می توانید رمز عبور مورد نظر خود را تایپ کنید.
ما پسورد را ۱۲۳۴ گذاشته ایم.
۴ – روی گزینه Check All کلیک کنید، این گزینه به کاربر اجازه می دهد که دسترسی کامل به دیتابیس داشته باشد با کلیک بر روی Check All به کاربر اجازه کامل داده می شود.
۵ – در پایان روی گزینه Go را کلیک کنید تا کاربر ساخته شود.

mysqli_connect برای ایجاد کانکشن بین پروژه و دیتابیس است.
username : به جای username باید نام کاربری خود در phpMyAdmin را بگذارید که برای ما admin است.
password : به جای password باید رمز عبور خود در phpMyAdmin را بگذارید که برای ما ۱۲۳۴ است.
database :  به جای database باید نام دیتابیس خود در phpMyAdmin را بگذارید که برای ما cms است.
کد کامل دیتا اکسس به صورت زیر است:

کد mysqli_query برای دریافت و ارسال اطلاعات به صورت utf-8 می باشد.

خسته نباشید

آموزش زبان ++C - مقدمه

آموزش برنامه نویسی ++C – فایل ها – قسمت اول

در این مقاله قصد آموزش چگونگی خواندن متن از یک فایل را داریم.
برنامه های مورد نظرمان برای کار با فایل در ++Turbo C ایجاد می شوند.
چون فایل ها در هارد ذخیره شده اند پس برای خواندن آن باید یک متغیر از نوع فایل که به صورت اشاره گر هست ایجاد کنیم سپس با آن میتوانیم دستوراتمان را بر روی فایل مورد نظر اعمال کنیم.

مسیر های فایل

ابتدا در مورد مسیرهای فایل بحث می کنیم.
هر فایل دو مسیر برای اجرا دارد:
۱- نسبی
۲- مطلق
مسیر مطلق به مسیری می گویند که از مقصد اصلیمان باشد.
مثال: فایلی با نام a.txt در درایو C در پوشه ۱ در پوشه ی ۲ قرار دارد.
فرض کنید ما پوشه ای را باز نکرده ایم و در desktop سیستم هستیم یا در درایو D هستیم.
مسیر مطلق برای دستیابی به فایل a.txt:

C:\1\2\a.txt

چون مقصد اصلیمان از یکی از درایو های کامپیوتر شروع می شود پس باید به این صورت باشد که در مسیر بالا می بینید.

مسیر نسبی:

حالا فرض کنید ما در درایو C و پوشه ی ۱ باشیم.
مسیر فعلی ما:

C:\1\

مسیر نسبی مسیری است که نسبت به مکان فعلی ما داده می شود.
طبق تعریف بالا مسیر نسبی برای دستیابی به فایل a.txt این است:

\۲\a.txt

وقتی برنامه ی توربو را باز می کنید این برنامه در این مسیر باز می شود ( مسیر پیش فرض در هنگام نصب برنامه ) :

C:\TurboC++\Disk\TurboC3\BIN

حالا فرض کنید فایلی با نام a.txt در این پوشه BIN که برنامه ی توربو در آن باز می شود داریم
مسیر های دستیابی به فایل از طریق برنامه نویسی در توربو :

مسیر مطلق:

C:\TurboC++\Disk\TurboC3\BIN\a.txt

نسبی:

a.txt

چون برنامه ی توربو در دایرکتوری BIN اجرا می شود و هم فایل ما در این پوشه قرار دارد پس نیازی نیست که مسیری به برنامه دهیم.
نکته: در برنامه نویسی در زبان ++C و اکثر زبان های برنامه نویسی دیگر می توانید از هر دو نوع مسیر دهی استفاده کنید.
مثال: ابتدا در پوشه ی BIN یک فایل با نام a.txt ایجاد کنید و این متن را در آن بنویسید hello world سپس با استفاده از برنامه نویسی در ++Turbo C متن فایل را بخوانید.

خروجی: کاراکتر h
توضیحات: ما ابتدا یک متغیر از نوع FILE ( برای استفاده از آن باید هدر فایل stdio.h را به برنامه اضافه کنید ) به صورت اشاره گر برای اشاره به فایل ایجاد می کنیم.
نکته: دقت کنید که FILE حتما با حروف بزرگ باشد.
سپس با استفاده از تابع fopen فایل را باز می کنیم.
آراگومان های تابع fopen :
۱- مسیر فایل : هم می تواند مطلق باشد و هم نسبی
۲- مد استفاده از فایل را نشان می دهد : چون ما فعلا می خواهیم فقط از فایل بخوانیم پس از r که مخفف read است استفاده می کنیم.
چون در فایل متن است پس یک متغیر از نوع char ایجاد می کنیم.

توضیح کد بالا : تابع fgetc یک کاراکتر از فایل مورد نظر می خواند. آرگومان آن هم متغیر fp است که فایلمان را با آن باز می کنیم.
ما هم در این خط کد یک کاراکتر از فایلمان می خوانیم و آن را در متغیر ch قرار می دهیم و در خط بعد هم آن را با cout نمایش دادیم.
حالا این کد را امتحان می کنیم:

خروجی:
file1

توضیحات: در این حالت ما دو کاراکتر را از فایل خواندیم.
حالا مشکل ما اینجا است که برای خواندن تمام کاراکتر ها چکار کنیم ( شاید یک متن هزار خطی باشد ).
خب پس ما نمیدانیم که فایلمان چند کاراکتری است و در این موارد ما از حلقه ی while استفاده می کنیم.
خب می رسیم به شرط حلقه:
در آخر متن هر فایل یک کاراکتر End Of File) EOF ) قرار دارد که ما آن را نمیبینیم و این کاراکتر برای آن است که سیستم متوجه شود متن فایل به پایان رسیده است.
برنامه جدید برای خواندن تمام متن داخل فایل a.txt :

خروجی:
hello world
توضیحات: تابع feof که آرگومان آن متغیری است که به فایل اشاره می کند در هر دوره یک کاراکتر از فایل می خواند که اگر کاراکتر برابر با EOF نبود صفر را و اگر بود یک را برمیگرداند.
نکته: می توانیم به جای NULL از صفر استفاده کنیم.
ادامه ی توضیحات: تابع در ابتدا کاراکتر h را می گیرد و صفر را برمی گرداند و چون صفر با NULL یا صفر برابر است پس شرط داخل while درست است و حالا وارد بلوک حلقه ی while می شویم : گرفتن یک کاراکتر از فایل و نمایش آن.
این روند تا کاراکتر EOF که در آخر متن قرار دارد ادامه می یابد و در آخر تابع feof کاراکتر EOF را می گیرد و ۱ را برمی گرداند و چون ۱ با صفر یا NULL برابر نیست حلقه شکسته می شود و در آخر هم تابع fclose را داریم که فایل را می بندد.

سی شارپ #C

آموزش برنامه نویسی #C -کنترل روند اجرایی برنامه

در قسمت های قبل در مورد الگوریتم ها و کاربرد آنها در نرم افزار مطالبی را آموختید. در این قسمت نحوه کنترل روند اجرایی برنامه در طول این الگوریتم ها را مشاهده خواهید کرد. برای مثال خواهید دید که چگونه می توانید تصمیماتی از قبیل ” اگر X به این حالت بود،A را انجام بده در غیر این صورت B را انجام بده” را در برنامه ی خود پیاده کنید . این قابلیت در الگوریتم برنامه ها به عنوان انشعاب شناخنه می شود. همچنین در این قسمت و قسمت های بعد مشاهده خواهید کرد چگونه می توانید یک قطعه کد را به تعداد مرتبه مشخص و یا تا زمانی که یک شرط درست است اجرا کنید.
خصوصا در این قسمت و قسمت های بعد در مورد موارد زیر صحبت خواهیم کرد:
۱) دستور if
۲)شامل switch
۳) حلقه های for و foreach
۴) حلقه های while و until
تصمیم گیری در برنامه :
الگوریتم ها همواره دارای تصمیماتی هستند . در واقع ، این تصمیمات است که باعث می شود که کامپیوتر بتواند وظیفه خود را به خوبی انجام دهد. هنگام کد نویسی با تصمیم گیری های زیادی مواجه می شوید . مثلا فرض کنید که لیستی شامل ده نام در اختیار شما قرار داده اند و باید کدی بنویسید که به اعضای این لیست نامه ای را بفرستید. در هر قسمت از این کد می پرسید ” آیا لیست تمام شده است؟” اگر چنین بود الگوریتم تمام می شود . در غیر این صورت نام نفر بعدی از لیست استخراج می شود و مراحل ارسال نامه برای او انجام می شود . به عنوان مثالی دیگر ممکن است که بخواهید فایلی را باز کنید . در این حالت ابتدا می پرسید : آیا فایل مورد نظر وجود دارد ؟”. در صورت وجود فایل را باز می کنید و در غیر این صورت الگوریتم را به اتمام می رسانید.
تمام این تصمیم گیریها به یک نحو در برنامه پیاده سازی می شود. در ابتدا به بررسی دستور if برای کنترل روند اجرای برنامه می پردازیم .
دستور if ;
راحت ترین راه برای تصمیم گیری در ویژوال استودیو استفاده از دستور if است. در قسمت پایین با نحوه کاربرد این دستور آشنا خواهید شد.
یک دستور if ساده
۱) یک برنامه تحت ویندوز به نام Simple If ایجاد کنید . سپس با استفاده از جعبه ابزار یک کنترل Button بر روی فرم قرار داده ، خاصیت Name آن را برابر btnIf و خاصیت Text آن برابر If قرار دهید . روی این کنترل دو بار کلیک کنید و کد زیر را در آن وارد کنید.

۲) برنامه را اجرا کنید و بر روی دکمه فرمان If کلیک کنید. کادر پیغامی را مشابه شکل زیر خواهید دید.
آموزش برنامه نویسی C#
چگونه کار می کند؟
در ابتدا یک متغییر به نام intNumber ایجاد می کنید و مقدار آن برابر۲۷ قرار می دهید( همانطور که می بینبد هم تعریف متغییر و هم مقدار دهی اولیه به آندر یک خط انجام شده است):

سپس با استفاده از دستور if مشخص می کنید که باید چه کاری انجام دهید . در اینجا شما می گویید” اگر intNumber برابر با ۲۷ بود …”.

قطعه کدی که درون آکولاد پایین دستور if قرار دارد فقط هنگامی اجرا می شود که intNumber برابر با ۲۷ باشد ، به عبارت دیگر هنگامی که شرط داخل پرانتز برابر true و یا درست باشد، کد داخل بلاک if اجرا می شود.
بنابر این در اینجا ، اجرای برنامه شروع می شود و به دستور if می رسید . بعد از ارزیابی عبارت داخل پرانتز چون مقدار آن برابر با true است. دستورات درون بلاک if اجرا می شود و سپس اجرای برنامه از خط بعد از بلاک if ادامه پیدا می کند .
یک دستور if ساده همانند قسمت قبل می تواند بدون هیچ آکولادی نوشته شود . البته این کار هنگامی امکان پذیر است که بلاک if فقط شامل یک دستور باشد. به کد زیر نکاه کنید:

این دستور هم مانند دستور if در برنامه قبلی کار می کند و مزیت آن فقط این است که کد را کوتاهتر می کند . اما اگر نتیجه یک شرط نادرست باشد، چه اتفاقی می افتد؟ ادامه در جلسه بعدی ……

دوستان گرامی امیدوارم از این قسمت به خوبی استفاده کرده باشید ، شما دوستان عزیز می توانید نظرتون رو از طریق بیان دیدگاه ها با من و دیگر همکارانم به اشتراک بگزارید، همچنین می توانید از طریق صفحه ی ما در اینستاگرام به همین نشانی ما رو دنبال کنید.

آموزش زبان ++C - مقدمه

آموزش برنامه نویسی ++C – فضای اسمی (namespace) و فضای اسمی std

فضاهای اسمی برای پياده سازی اجزای نرم افزاری و کتابخانه ها بدون ايجاد برخورد اسامی با اجزای موجود بکارگرفته می شوند.
وقتی يک برنامه به اندازه معينی می رسد معمولا به چند قطعه مجزا تبدیل می شود که هر تکه ممکن است توسط فرد یا گروهی ساخته و تکميل شود. زبان ++C تنها يک مکان برای نگهداری اسامی کليه شناسه ها و توابع دارد يعنی برنامه نويسان بايد درباره نامگذاری اسامی بسیار احتیاط کند که خطایی رخ ندهد.
++C خاصیتی برای جلوگيری از ایجاد این خطاها دارد به نام فضای اسمی. هر مجموعه از تعاريف که در يک کتابخانه يا يک برنامه قرار دارند درون يک فضای اسمی جدا از هم قرار می گيرند.
درون محیط TurboC++ نمی توان از فضای اسمی استفاده کرد و کامپایلر خطا می گیرد و برای استفاده از فضای اسمی میتوان به سراغ کامپایلر های محیط BorlandC++ و VisualStudio و همچنین کامپایلر لینوکس رفت.
کامپایلر های دیگری هم وجود دارند.
در اینجا ما از محیط برنامه نویسی Visual Studio استفاده می کنیم.
طریقه ی ایجاد پروژه ی C++ در Visual Studio:
من از ورژن ۲۰۱۰ استفاده می کنم.
از منوی بالای صفحه گزینه ی File سپس گزینه ی New Project را انتخاب کنید:
newp1

در قسمت Installed tamplates نوع زبان برنامه نویسی را انتخاب کنید سپس در قسمت ۲ نشان داده شده برروی تصویر .netframework را انتخاب کنید که تاثیر زیادی در کارمان ندارد سپس در قسمت ۳ نوع برگه را مشخص می کنیم و باتوجه به اینکه می خواهیم در محیط کنسول برنامه نویسی کنیم پس این گزینه(۳) را انتخاب می کنیم.
در قسمت name و location هم می توانید نام پروژه و مسیر ذخیره سازی پروژه را انتخاب کنید.
newp2
در این قسمت گزینه ی finish را بزنید.
newp4
ایجاد دو فضای نام و استفاده از آن:

اجرای برنامه با کلید F5 یا گزینه ی start debagging از منوی debug.
خروجی:
outv1
توضیحات: ابتدا هدر فایل ها را اضافه می کنیم.
ما در این قسمت کد دو فضای نام با نام one,two ایجاد کردیم که در هر دو متغیری با نام x یکی از نوع float و دیگری از نوع int ایجاد کردیم.

این خط را در ادامه توضیح خواهد داده شد.

استفاده از فضای نام باید در تابع main که در اینجا tmain است به این صورت انجام گیرد که ابتدا نام فضای اسمی سپس دوکاراکتر دونقطه ( :: ) سپس نام متغیر مد نظر.

برای نمایش هم همینکار را انجام دادیم.

همانطور که دید می توانیم از یک نام متغیر با دونوع با استفاده از فضای اسمی استفاده کنیم.
حالا می خواهیم مقدار دو x را جابجا کنیم به این صورت:

خروجی:
outv2

توضیحات: همانطور که در خروجی میبینید مقدار اعشاری برای آن x که در فضای اسمی با نام one بود حذف شده است به دلیل اینکه از نوع int است.

استفاده از using

برای اینکه مجبور نباشیم برای استفاده از متغیری که در فضای نام تعریف کرده ایم در ابتدای آن متغیر در تابع main نام آن فضای نام و دوکاراکتر دونقطه را بگذاریم از این دستور در بالا تابع main استفاده می کنیم:

توضیحات: برنامه خودش کلمه ی one را در ابتدای هر متغیر ایجاد می کند.

فضای نام std

کليه کتابخانه های استاندارد ++C درون يک فضای نام به نام std قراردارند. ممکن در بسیاری از برنامه ها به کد زیر برخورد کرده باشید. اين خط کد به کامپایلر می گوید که می خواهيد از کليه عناصر درون فضای نام std استفاده کنید.

در کامپایلر هایی مانند visual studio یا کامپایلر لینوکس نوشتن این کد اجباری است ولی در محیط borlandc++ نه.
مثال: نمایش متن hello world! در visual studio با کد using namespace std;

نمایش متن hello world! در visual studio بدون کد using namespace std;

خروجی در هر دو کد کلمه ی hello world! خواهد بود.
توضیحات: همانطور که میبینید بدون استفاده از using باید کد std:: را اول هر خط کد در تابع main استفاده کنید.
نکته: برنامه ی اجرایی یعنی فایل .exe شما از برنامه در دایرکتوریی که پروژه را ذخیره کرده اید در پوشه ی debug قرار دارد.

آموزش زبان ++C - مقدمه

حل تمرین – ++C – عدد کامل

تمرین: برنامه ای بنویسید که عددی از ورودی گرفته و بگوید که کامل است یا نه. (برنامه در توربو)

عدد کامل

توضیحات: عدد کامل عددی است که مجموع مقسوم علیه های آن عدد (به جز خود عدد) برابر با خود عدد باشد.
مثال:
مقسوم علیه های عدد ۶ برابر است با ۱ و ۲ و ۳ که جمع این سه عدد برابر است با عدد ۶ یعنی عدد ۶ یک عدد کامل است.
پس ما برای این کار باید از یک for استفاده کنیم که متغیر شمارنده ی آن از شماره ی ۱ شروع شود و تا یکی مانده به عدد تمام شود. در داخل بلوک کد for باید بنویسیم که اگر باقی مانده ی تقسیم a بر i برابر با صفر باشد (یعنی یکی از مقسوم علیه های عدد a) بعلاوه ی متغیر s می شود و در s قرار می گیرد. همین عمل چند بار انجام می گیرد.
در آخر باید برسی کنیم که عدد s برابر با عدد a هست یا خیر. اگر برابر باشد عدد کامل است واگرنه عدد کامل نیست.
خروجی اول:
adad_kamel1
خروجی دوم:
adad_kamel2

Object-oriented

آموزش شئ گرایی Java – ارث بری Inheritance

ارث بری Inheritance کلاس‌ها از یکدیگر

وراثت یا ارث بری Inheritance یکی دیگه از مباحث مهم و پر استفاده در زمینه‌ی شئ‌گرایی در برنامه نویسی هستش.
همینطور که میدونید هر کلاس خاصیت و رفتارهای مختلفی داره و بعضی وقت‌ها ممکنه که چندین ویژگی در چند کلاس مختلف یکسان باشه و فقط یکی دو تا از اونا فرق کنه! تو این مورد از ارث بری Inheritance استفاده میکنیم… یعنی یک کلاس رو به عنوان Super میسازیم که ویژگی و خواص مشترک در اون باشه و بقیه‌ی خواص که نمیشه به همه نسبت داد تو کلاس‌های Sub نوشته میشه…
شاید یه ذره براتون مبهم باشه ولی وقتی تو یک مسئله به کار بره میبینید که خیلی هم راحته. راحت‌ترین و قابل فهم‌ترین مثال همون مثال گربه‌سانان هستش که برای مثال همه‌ی گربه سانان اهلی نمیشن… این یه ویژگی که برای همه صدق میکنه اما مثلا یال رو فقط شیر داره و نمیشه تو کلاس Super قرارش داد. پس ویژگی یال داشتن رو فقط تو کلاس شیر میذاریم.
به نمونه کد زیر یه نگاهی بکنید…

خب این نمونه از کلاس Super بود..

حالا نمونه کد زیر از کلاس Sub هستش.

خب در اینجا میبینید که کلاس Cat ویژگی جدایی داره در حالی که دارای تمام ویژگی‌های کلاس Super هم هست… یعنی اگه برای استفاده از هر کدوم از ویژگی‌ها تو تابع main از کلاس Cat شی بسازید میبینید که ویژگی‌های کلاس Felidea که از اون ارث بری Inheritance کرده هم قابل استفاده هستش.
از طرف دیگه تو اولین خط دستور public class Cat extends Felidae رو میبینید که extends Felidae یعنی کلاس Cat از Felidae ارث بری Inheritance کرده.

با پنگوئن همراه باشید 🐧

سی شارپ #C

آموزش برنامه نویسی #C – دستور Else

با سلام و خسته نباشید به شما دوستان گرامی امروز میخوام در مورد دستور Else که ادامه جلسات قبله را براتون توضیح بدم با ما همراه باشید

دستور Else:
اگر بخواهید در صورت درست بودن شرط قسمتی از برنامه ودر صورت غلط بودن آن قسمتی دیگر اجرا شود، می توانید از دستور else استفاده کنید . در امتحان کنید زیر می توانید نحوه کاربرد این دستور را مشاهده کنید.
امتحان کنید : دستور else
۱) کد درون رویداد Click مربوط به کنترل btnAnotherIf را به صورت زیر تغییر دهید :

۲) برنامه را اجرا کنید و روی دکمه Another If کلیک کنید . کادر پیغامی مشابه شکل زیر مشاهده خواهید کرد
آموزش زبان برنامه نویسیی C#
چگونه کار می کند؟

کدی که در بلاک else وارد شده است ، فقط در صورتی اجرا می شود که عبارت درون پرانتز if نادرست باشد . در این حالت مقدار intNumber برابر با ۲۷ است ، اما چون در شرط با عدد ۱۰۰۰ مقایسه شده است بنابراین شرط غلط است و کد نوشته شده در بخش else اجرا خواهد شد:

بررسی چند شرط با else if :
اگر می خواهید بیش از یک حالت را تست کنید ، باید از ترکیب دستور else ، if استفاده کنید .در امتحان کنید بعدی ، برنامه simple If را به نحوی تغییر می دهیم که برابری intNumber را با چند عدد مختلف بررسی کند و نتیجه را نمایش دهد .
امتحان کنید: دستور else if
۱) کد درون متد btnAnotherIf_Clickرا به صورت زیر تغییر دهید:

۲) برنامه رو اجرا کنید و روی دکمه فرمان Another If کلیک کنید . کادر پیغامی مشابه شکل زیر را خواهید دید .
اموزش زبان برنامه نویسی C#
چگونه کار می کند ؟
در این برنامه دستورات بخش else if اجرا می شوند ، زیرا intNumber برابر با عدد ۲۷ است و بنابراین عبارت داخل else if درست خواهد بود . توجه داشته باشید که اگه شرط داخل else if نیز غلط بود ، کدهای بخش else اجرا می شدند .
در یک سری دستورات if و else if متوالی ، شرایط از بالاترین if به سمت پایین بررسی می شوند و اولین عبارتی که درست ارزیابی شد ، دستورات مربوط به آن اجرا می شوند پس در برنامه قبل اگر شرط اول را به گونه ای تنظیم کنیم که درست باشد ، با وجود اینکه شرط دوم هم درست است دستورات شرط اول اجرا می شوند و کنترل برنامه به اولین خط بعد از سری دستورات هب می رود .

شما می توانید به هر تعداد که بخواهید قسمتهای else if برای بررسی حالتهای مختلف اضافه کنید .اما همانطور که ذکر شد ، هنگامی که ویژوال #C به اولین دستور if رسید شرط داخل آن را بررسی می کند . اگر عبارت داخل پرانتز درست ارزیابی شود . دستورات داخل بلاک if اجرا می شوند و کنترل برنامه به اولین خط بعد از سری دستورات else , if می رود در غیر این صورت ، عبارت مربوط به اولین else if ارزیابی می شود . این روند ادامه پیدا می کند تا برنامه به بلاکی از دستورات برسد که حاصل آن درست باشد . در این حالت دستورات این بلاک اجرا شده و کنترل برنامه به بعد از مجموعه دستورات if و else می رود.

C

آموزش برنامه نویسی #C – انتخاب نام برای متد

با سلام با ما همراه باشید با یکی دیگر از قسمت های آموزش زبان #C

انتخاب نام برای متد

در چارچوبNET. یک سری استاندارد برای نامگذاری توابع و متدها تعریف شده اند که بهتر است هنگام انتخاب نام برای متد آنها را رعایت کنید. این مورد باعث می شود برنامه نویسان راحت بتوانند کد های نوشته شده توسط خود را به زبان دیگری منتقل کنند . توصیه می کنیم که هنگام نام گذاری متدها از روش نامگذاری پاسکال استفاده کنید. یعنی فقط اولین حرف نام هر متد را بهصورت بزرگ بنویسید . البته این مورد فقط یک توصیه برای خوانا تر شدن کدها در ویژوال #C است وهیچ اجباری در آن نیست به مثال زیر توجه کنید :

-CalculateAreaFromRadius
-OpenXmlFile
-GetEnvironmentValue
توجه کنید که در مثال های بالا حتی در مواردی که که از حروف مخفف هم استفاده شده است، تمام حروف به جز حرف اول به صورت کوچک نوشته شده اند . رعایت این نکته به خصوص در زبان های مثل #C که به کوچکی و بزرگی حروف حساس هستند ، می توانید از گیج شدن برنامه نویس در برابر نام تابع جلوگیری کند.
قاعده دیگر در مورد نامگذاری پارامترها است. در نامگذاری پارامترها بهتر است همانند نامگذاری توابع ومتدها عمل کنید اما حروف اول هر پارامتر را کوچک قرار دهید . به مثال زیر توجه کنید:
– myAccount
-customerDetails
-updatedDnsRecord
در اینجا نیز ، همه چیز حتی کلمات اختصاری هم باید از قواعد نامگذاری پیروی کنند .
همانطور که می دانید در NET. کدها به زبان خاصی وابسته نیستند و کدهای موجود در یک زبان می توانند در زبان های دیگر مورد استفاده قرار بگیرند .بنابراین بهتر است از این قواعد پیروی کنید تا هم در زبانهایی که به نوع حروف حساس هستند وهم در زبانهایی که نسبت به این مورد حساس نیستند با مشکل مواجه نشوید.
زبانهایی مانند Visual Basic به بزرگی و کوچکی حروف حساس نیستند اما زبانهای #C# ،J و ++C حساس به حروف هستند برای مثال در این زبانها متغییر intNumber با متغییر INTNUMBER ویا intnumber متفاوت است.