بایگانی برچسب: s

آموزش زبان ++C - مقدمه

آموزش زبان برنامه نویسی ++C – برنامه نویسی ++C با کامپایلر لینوکس

در این مقاله قصد داریم به شما چگونگی برنامه نویسی به زبان c++ و قواعد آن را با یکی از کامپایلر های لینوکس آموزش دهیم.
شما باید یکی از توزیع های لینوکس ( ابونتو یا دبیان یا فدورا و یا… ) را انتخاب کرده و آن را نصب کنید.
در حال حاضر من از یک توزیع دبیان استفاده می کنم.
debian

نام کامپایلر C++ در لینوکس که می خواهیم از آن استفاده کنیم g++ است.
در بیشتر توزیع های لینوکس این کامپایلر بر روی سیستم به طور پیش فرض نصب شده است ولی اگر در توزیع لینوکسی که شما انتخاب کرده اید این برنامه نصب نباشد :
ابتدا یک ترمینال باز کنید
سپس با این دستور می توانید آن را نصب کنید:

اگر دسترسی سطح root را نداشته باشید از شما رمز root را در خط بعد گرفته و سپس سیستم به نصب نرم فزار می پردازد.
برای اینکه شما به زبان C++ در لینوکس برنامه بنویسید باید ابتدا دستورات خود را در یک فایل با فرمت cpp ذخیره کنید سپس این فایل را کامپایل کنید و فایل خروجی را اجرا کنید.
ایجاد فایل با ترمینال: می توانید از نرم فزار های notepad,leafpad,nano,vi کمک بگیرید که من نرم افزار nano را به شما پیشنهاد می کنم.
اگر نرم افزار نصب نبود با این دستور آن را نصب کنید:

سپس با استفاده از این نرم افزار یک فایل برای مثال a با فرمت cpp ایجاد می کنیم:

چنین صفحه ای پیش روی شما باز می شود:
nano_software

شروع کد نویسی :

۱- هدر فایل : در حال حاضر در سطح آشنایی با کامپایلر شما فقط می توانید از هدرفایل iostream استفاده کنید. دقت داشته باشید که نباید .h را در انتهای هدرفایل بگذارید.
headerf_linux
۲- در این کامپایلر لینوکس شما حتما باید خط مربوط به فضای نام را بنویسید که اگر ننویسید کامپایلر در هنگام کامپایل خطا می گیرد و برنامه ی شما کامپایل نمی شود.

۳- قواعد نوشتن تابع main مانند نوشتن تابع main در توربو است.
برنامه ی ما تا اینجا :
divc-_linux
۴- دستورات تعریف متغیر یا ایجاد حلقه هایی مانند while یا for و… و دستورات شرطی if و switch و تعریف تابع و… در این کامپایلر مانند کامپایلر Turbo C++ است.
مثال: چاپ در خروجی با دستور cout
چون پس از اجرا برنامه و نوشته شدن hello world در خط فرمان ترمینال ایجاد می شود در آخر دستور یک \n می گذاریم.
۵- کامپایل کردن برنامه: ابتدا فایلی که در آن برنامهمان را نوشته ایم save می کنیم با زدن کلید های Ctrl+X سپس y را زده و برای تایید Enter را فشار می دهیم. حالا می خواهیم برنامه را در خط فرمان کامپایل کنیم با این دستور:
خروجی برنامه در فایل a.out قرار می گیرد.
compile_c++
نشان می دهد که برنامه با موفقیت کامپایل شده است.
۶- اجرا برنامه : با نوشته این دستور
خروجی:
outputc-_linux
برنامه ی کامل:
آموزش زبان ++C - مقدمه

آموزش برنامه نویسی ++C – نوع متغیر string (رشته)

یک رشته در واقع یک آرایه از کاراکتر ها است.
در c++ استاندارد برای ایجاد رشته به این صورت کد می نویسند:

برای استفاده از این نوع رشته ها باید به صورت حرفه ای با آنها کار کرده باشید و کار با آنها بسیار سخت است به همین خاطر بعضی از IDE های برنامه نویسی و کامپایلرشان مانند: visual studio یا کامپایلر لینوکس و یونیکس کارمان را راحت کردند ( در توربو قابل استفاده نیست ) و نوع متغیری بوجود آوردند به نام string که یک رشته را نگه داری می کند. مثال های ما در مورد متغیر string در کامپایلر و محیط visual studio است و در موقع مناسب کار با رشته به این صورت char ch[10] را آموزش می دهیم.
مثال: متغیر از نوع string تعریف کنید و مقداری به آن دهید سپس آنرا نمایش دهید.

توضیحات: ابتدا باید هدرفایل string را به برنامه اضافه کنید سپس یک متغیر تعریف کنید و مقداری به آن دهید و سپس با دستور cout آن را نمایش دهید.
نکته: می توانید از دستور cin برای گرفتن string استفاده کنید.

متد

متد (metod): در واقع یک نوع تابع است که وقتی متغیری تعریف می کنید می توانید از آن استفاده کنید. در کد متوجه می شوید.
متد size:

توضیحات: این متد تعداد کاراکتر های متغیر s را نشان می دهد.
ساختار کلی متد:

نام متد . نام متغیر();

متد در واقع عملیات خاصی را روی یک متغیر انجام می دهد. در پست های بعدی بیشتر با متد آشنا می شوید.

متد های string

متد empty: این متد متغیر را خالی از هر چیزی می کند.(NULL)
مثال:

append: این متد یک رشته را می گیرد و به انتهای رشته ای که ما می خواهیم اضافه می کند.
مثال:

توضیحات: متد رشته ی ali را به آخر رشته s که hello است اضافه می کند.
find: این متد یک رشته از ورودی می گیرد( ورودی: متغیر یا رشته ای که در داخل پرانتز های متد قرار می گیرند ) و درون رشته ی مورد نظرمان جست و جو می کند که نشان دهد چندمین اندیس رشته است.
مثال: می خواهیم ببینیم که رشته ی “ll” درون رشته ی hello چندمین اندیس است.

خروجی:
string1
توضیحات: اگر دقت کنید متوجه می شوید که رشته ی ll از اندیس دوم شروع می شود. ( اندیس اول صفر است )